Tuż po wojnie utworzono w Białymstoku Oddział Polskich Linii Lotniczych LOT. 30 kwietnia 1945 r. uruchomiono loty rejsowe. Co tydzień w poniedziałki, środy i piątki lądowały u nas Douglasy DC-3. Lot z Białegostoku do Warszawy trwał 50 minut, a bilet kosztował 400 złotych. Ten interes - jako relikt kapitalizmu - szybko zwinięto. Od tego czasu szczerze oddani Krywlanom pozostali właściwie tylko szybownicy, a od połowy lat 80. - motolotniarze i helikopter pogotowia ratunkowego. Pozostali animatorzy promowania awiacji w naszym mieście grali i grają znaczonymi kartami.

Ile nas to kosztowało?

Po 1992 r. zapadły decyzje polityczne budowania Portu Lotniczego na Krywlanach. W rok później uruchomiono już Biuro Sprzedaży i Rezerwacji PLL LOT. Biuro poobsługiwało jakiś czas własne biuro i zostało zamknięte. Historia budowy naszego lotniska to dzieje nieudolności tutejszych samorządowców. Ile myśmy już forsy w to coś wpakowali, to się w pale nie mieści - jak mawiał Maklakiewicz. Zamiast po "Misiu" kręcić marnego "Rysia", należało zrobić "Lotnisia", a scenariusz czerpać bezpośrednio od pomysłów lokalnych budowniczych. Z nudów sobie nieco poprzeglądałem. 30 marca w 2005 r. na portalu Szukamy Polski pisaliśmy, że Biuro Studiów i Projektów Lotniskowych "Polconsult" za 242 tys. zł. przygotowało projekt kilku wariantów budowy lotniska w Białymstoku. No bo wiadomo: ten radny chce hangar na zielono, a drugi na czerwono. Trzeba się przygotować. Najbardziej ciekawe są jednak prognozy i wyliczenia. A więc rocznie Krywlany (bo potem były Topolany, potem znów Krywlany i znów Topoliny, itp) miały przynosić 700 tys. zł strat. "Polconsult" skasował za ekspertyzę ćwierć banki. I na jej podstawie postanowiliśmy "lotnisio" budować. Potem było jeszcze kilkanaście ekspertyz, opinii, analiz. A że nie powstał z tego jeszcze film, tłumaczę jedynie tym, że dziś z wszystkimi ambitnymi produkcjami wygrywają seriale. Wiadomo: gorszy pieniądz wypiera lepszy. Szkoda, bo "Lotnisio" to mógłby być fajny serial! I w atmosferze paliwka mógłby pojawić się w nim Beja [Zaborski - aktor Białostockiego Teatru Lalek, który reklamuje jedną ze stacji benzynowych - red.]. Może jednak nie poddawać się i ogłosić konkurs na taki scenariusz? Mamy tu Fabrykę Bestsellerów, może wreszcie jakiś wyprodukuje? Póki co płyną sobie leniwie jak nasza Biała miliony pieniędzy publicznych, by przy okazji kolejnych wyborów wysłuchać kolejnych odlotowych obietnic. Człowiek jest tak durny, że kupi każdą cegłę. A swoją drogą, to chyba warte dziennikarskiego śledztwa, aby policzyć, ile w sumie wydaliśmy na budowę "Lotnisia"? Krywlany a Babimost

Wracam do lotniska i do tego stylu myślenia wczoraj i dziś. Nie trzeba wielkich ekspertyz, aby wysunąć głowę ponad opłotki Topolano-Krywlan i spróbować coś porównać. Kiedy przed wojną zapadły decyzje o budowie pasa startowego na Dojlidach, porównywano perspektywy jego rozwoju z istniejącymi już lotniskami w Grodnie i Suwałkach (tak, tak, było przed naszym). A czy dziś robimy takie porównania? Naprawdę warto. Oto jedno z nich. Zielona Góra, miasto ze 117 tys. mieszkańców, swój budżet w rubryce "dochody na 2009" zaplanowała na około 435 mld zł. Białystok liczący 295 tys. mieszkańców planuje budżet na niewiele więcej - na około 456 mln. Gołym okiem widać naszą nędzę. Nic tu nie poradzimy. Ściana wschodnia, odcięta od dochodowego wschodu granicą, za daleko do Europy... bida. Zielona Góra ma swoje lotnisko i zwie go dumnie: Port Lotniczy Zielona Góra Babimost. W ub.r. Babimost stracił jedną trzecią chętnych do lotów rejsowych. W styczniu tego roku było tylko 203 pasażerów, z tego 199 to lokalni urzędnicy. Za ich latanie płaci tamtejszy Urząd Marszałkowski. Taką mniej więcej informację podał 'Teleexpress" 2 lutego br. No więc wróćmy do naszych tutejszych ekspertyz. Była np. taka, że w 2015 r. białostockie lotnisko obsłuży 60 tys. osób. Nikt by specjalnie nie protestował, gdyby dodać jedno zero, lub jedno zero ująć. 6 czy 600 tysięcy. Co za różnica. Raport też by przeszedł. Zamiast więc wylewać kolejne wiadra publicznych pieniędzy bezpośrednio do pobliskich piachów, zbudujmy w okolicach Białegostoku nowoczesną spalarnię śmieci, na której zaczniemy zarabiać grube pieniądze. Przed wojną lotnisko budowano nie po to, aby wygrać wybory, ale z bardzo konkretnego powodu: zaleceń wskazań Sztabu Głównego, który lotniska potrzebował i wskazał wstępną lokalizację w rejonie Mosty-Wołkowysk-Białystok. Padło na Krywlany. Polityków przy tym nie było, ale trzeźwi pragmatycy.